Zonnebloemen I
Wie aan zonnebloemen denkt, denkt aan Vincent van Gogh. Vóór hem werden deze bloemen gezien als banaal en saai, het was zeg maar gerust onkruid. Hij is dan ook mijn eerste en laatste inspiratie voor deze reeks van schilderijen. Het heldere geel, doorweven met een zweem oranje en oker, en de in verschillende olijftinten geschilderde bladeren, lenen zich uitstekend voor brede kleurexperimenten. Dit doe ik door steeds een andere achtergrondkleur uit te proberen.
Net als Van Gogh creëer ik geen schaduw en worden de bloemen en bladeren omlijst door een omlijning, in mijn geval een rode lijn voor de bloemen en een donker olijfgroen voor de bladeren. Alleen het rode schilderij heeft een andere kleur in de omlijning, omdat die anders weg zou vallen. Dit lijnenspel geeft een mooie dieptewerking. Verder worden de bloemen, behalve het eerste schilderij in deze serie dat stilistisch gladjes is, schilderachtig en spontaan geschilderd, om de levendigheid van de originele bloemen na te bootsen. Zo springen ze het canvas uit en lijken ze zelfs te dansen. Zonnebloemen zijn dan ook bij uitstek geschikt om het leven te vieren.
Zonnebloemen III