In 2024 ben ik begonnen met schilderen. Ik had enkele psychedelische gedichten geschreven, en zocht een geschikt medium om die in uit te drukken. Zo begon ik aan mijn eerste schilderij, Manic Energy geheten.
Ik heb zelf enkele psychoses mogen meemaken. Mijn eerste psychoses waren een wonderlijke, spirituele reis door de krochten van de geest, onze aardse leefwereld en de kosmos. Ik voelde mij sterk verbonden met mezelf en de wereld en kreeg diepe inzichten over de aard van de werkelijkheid. De derde psychose was een acht maanden durende nachtmerrie.
Door deze ervaringen ben ik veranderd van een overtuigd atheïst tot spiritueel agnost. Dit houdt voor mij in dat ik geloof dat er een diepere werkelijkheid bestaat die aan de zintuiglijk waarneembare wereld ten grondslag ligt, maar wat die realiteit nou precies is, daar valt moeilijk grip op te krijgen. Zeker zullen we het nooit weten. Des te triester dat mensen elkaar afmaken over verschillende interpretaties van die werkelijkheid.
Maar die diepere werkelijkheid is toch wat ik probeer te verbeelden en te verwoorden in mijn werk. Ik ben op een spirituele zoektocht gegaan naar het uitdrukken en vormgeven van deze onderliggende essentie. Daarom zocht ik een taal om mijn mystieke, spirituele en psychotische ervaringen te verwoorden. De combinatie van gedichten, schrijven en schilderen biedt mij die taal.
Net zoals een kunstenaar legt een waanzinnige de mal van zijn fantasievolle denkbeelden over de wereld heen. Kunst en waanzin zijn daarom sterk met elkaar verbonden. Creatief en psychotisch denken zijn allebei vloeiend en associatief, voorbij bestaande grenzen en categorieën. Hierdoor ontstaan nieuwe en originele verbanden. Waanzin versta ik dan ook als “zinnig van waan”, want de waanzin kent zijn eigen, vaak spirituele, rationaliteit.
In mijn schilderijen verwerk ik vaak gedichten, omdat ik mij zo beter en completer kan uitdrukken. De gedichten zijn niet bedoeld om rationeel te bevatten, maar om een gevoel op te wekken van het mysterie van het leven, de fenomenale wereld en de kosmos. Zij zijn de uitdrukking van de spirituele en mystieke ervaringen in mijn psychoses.
Ik schrijf mijn gedichten in het Engels. Dit in de eerste plaats omdat ik het gevoel heb dat ik me in deze taal kernachtiger en krachtiger kan uitdrukken. Daarnaast wil ik dat mensen die het Nederlands niet machtig zijn ook mijn boodschap kunnen meekrijgen.
In mijn beeldtaal streef ik ernaar om de werkelijkheid die spirituele en psychotische mensen ervaren vorm te geven. Die abstractie staat niet los van de werkelijkheid, integendeel, het verbeeldt juist de dieperliggende werkelijkheid, die verborgen ligt achter de wereld der fenomenen. Dit laat ik onder meer zien doordat in mijn werken delen van het uitgebeelde over de rand van het canvas heen lopen. Hierdoor wordt het uitgebeelde verbonden met de omliggende wereld.